Abdulbaki Kömür
Anne(Bosna)
visibility
39 Okunma
Çözdüm ayrılığın düğümlerini
Sana geliyorum ey anneciğim
Tükettim acının iklimlerini
Gözleri bulut bulut anneciğim
****
Ağarmış saçında mavi bir akşam
Kırılmış saatler geçmiyor zaman
Yollar yalnızlığı söyler durmadan
İçimde tüten umut anneciğim
****
Ellerim hüzündür gözlerim camda
Yıldızlar gülümser ta uzaklarda
Sıcak kucağının saltanatında
Çocuk gönlümü avut anneciğim
****
Sığındığım bir kalesin sevgiden
Hayalin geçiyor şimdi gözümden
Sana kör bir yalnızlığın içinden
Uzattım elimi tut anneciğim.
****
Özlemin çoğalır yorgun gözümde
Duvarlar içinde kalırım anne
Uzak akşamlara göçünce kuşlar
Yalnızlığa bilet alırım anne
****
Gecenin içinde bir dost ararım
Uzanır ellerim buzlu camlara
Vaktimin hepsini hüzne sararım
Bakıp şehrin yorgun ışıklarına
****
Avluda on adım eder gökyüzü
Şimdi oralarda hangi mevsim var
Yüreğime inen her akşam üstü
Gözlerim uzakta hasrete ağlar
****
Sözüm var ayrılık hasret üstüne
Elini özlemle öperim anne
Bir kasvet ağlıyor onurlu yüzünde
Ne olur beni de ağlatma anne