İnsanlık Utanırken

İnsanlık utanırken kendi insanlığından biri uzandı sanki saadetle çağrıdan Bir umut oldu uyandık rahmet bulutlarından haydi durma çık artık gaflet bataklığından Çileye talip olduk vazgeçmeyiz cihattan taviz vermeyiz asla İslamdan ve imandan Güç alıyordu çünkü güç vadeden Allahtan biliyordu fayda yok ne evlattan ne maldan **** Kutlu bir şimşek gibi alıp geçti mekândan cesaret oldu kalbe metanet oldu bazen Su dedi susayarak sundu kim ilim irfan ondaki güzel gönle girdi Bediüzzaman Çileye talip olduk vazgeçmeyiz cihattan taviz vermeyiz asla İslamdan ve imandan Güç alıyordu çünkü güç vadeden Allahtan biliyordu fayda yok ne evlattan ne maldan