Aceb Bencileyin Usanı Fani

‘Aceb bencileyin usanı fânî Yolunda bir dahi hiç var mı yâ Rab Kılarsan n’ola lutfunu erzâni Elinde bir dahi hiç var mı yâ Rab Doğarsa cânıma nûrun zıyâsı Eser bu dilime bâd-ı sabâsı Gönüller derdinin böyle devâsı Yolunda bir dahi hiç var mı yâ Rab İçerler ‘âşıklar âb-ı hayâtı Hayy olur kalbinde cümle memâtı Visâlin dalının kand-ı nebâtı Balında bir dahi hiç var mı yâ Rab Cihânın kimseye yokdur vefâsı Fahırdır ‘âşıka yârin cefâsı Cemâlin zülfünün dâd u safâsı Telinde bir dahi hiç var mı yâ Rab Kimi dünyâ ister kimisi hûri Zâhid der cennetin bâğı gülzârı ‘Aşka yâr olanın av u şikârı Şâlında bir dahi hiç var mı yâ Rab Nûş iden meyinden bezm-i ezeli Getirdi sonunda cümle kemâli Ene’l-Hakk söyleten zâtın zülâli Dolunda bir dahi hiç var mı yâ Rab Budur der ‘âşıklar ‘aşkın nişânı “Küntü kenz”e mazhar ider insânı Dîzârın bâğının verd ü reyhânı Gülünde bir dahi hiç var mı yâ Rab Ezelden inkârdır İblîs’in işi Anunçün tamuda kaynaya başı ‘Aşka “lâ” diyenin telbîs kumaşı Talında bir dahi hiç var mı yâ Rab Her kime zerrece ‘aşkın ulaşa Sa’âdet tâcıdır konduğu başa Tâli’i Mustafâ nûruna düşe Fâlında bir dahi hiç var mı yâ Rab Kim ki fedâ kıla yolunda cânı Bulupdur sırr ile dürr-i me’ânî Senin muhabbetin genc-i nihânî Mâlında bir dahi var mı hiç yâ Rab Zâr ider derd ile yüreği yara Meger fazlın ola derdine çâre Sinân Ümmî-leyin hiç yüzü kara Kulunda bir dahi var mı hiç yâ Rab Ümmi Sinan