Alimem Bir İlm İle Malum

Âlimem bir ‘ilm ile ma’lûm ancak bendedir Ben yoğum kimdir beni bu ‘ilme hem-râz eyleyen Âdem İbrâhim’e ‘Îsâ Mustafâ’ya söyledi Bu sözü mu’ciz iden Kur`ân’ı i’câz eyleyen Gökde yıldız yerde gündüz sihr ü cidâr eylemiş Kimseye iz vermemiş bu yolda pervâz eyelyen Bir ‘aceb gülzâra geldik hoş açılmış gülleri Güllerin sünbüllerin bülbüle dem-sâz eyleyen Yüzde bir tutdunsa bin yüz beşde pek tut sözlerim Tutdurur sana sözün hükmün ser-efrâz eyleyen Güft ü gûya düşme Mısrî gibi gözle vaktini Matlabın hükm itdirir burhânın ibrâz eyleyen