Abdullah Tamamlar
Ateşten Çember
visibility
24 Okunma
Gecem hem gündüzüm ateşten çember,
Yüreğimde sızı inceden ince.
Dilimde dildârın hayâli ezber,
Yer yer tülleniyor geceden gece…
İçimde tınlıyor firkat bestesi,
Sarsılıyor her an gönül kubbesi;
Uzaktan geliyor ümidin sesi,
Çarpıyor rûhuma heceden hece.
Sarardı baharım, hazâna döndü;
Bir vuslat umarken ışığım söndü.
Ay yüzlü gidip hicâba büründü,
Açılmaz nikâbı peçeden peçe…
Harâp oldu dünyam; ruhum kan ağlar,
Kurudu çemenler bozuldu bağlar.
Hazân eser, eser sînemi dağlar,
Savrulur güllerim gonceden gonce…