Bıraktı Hake Hüsnün

Bıraktı hâke hüsnün âf-tâb-i âlem-ârâyı Götürdü yer yüzünden mu’ciz-i lâ’lin Mesihâ’yı İki gözden revân etmiş sirişkim kâmetin şevki Asâ-yi mu’cizi gör kim iki bölmüş bu deryâyı Bükülmüş kadimdi kurtaragör kullâb-i zülfünden Hatâdır çekmesin çok bağrı çökmüş bir sınuk yayı Ruhun üzre ham-i ebrûnu görmek isterim ammâ İyen düşvâr olur gün var iken görmek yeni ayı Şarâb-i nâba lûtf et muhtesib kahr ile çok bakma Mükedder kılma aks-i tîreden câm-i musaffâyı Yedi gündür ol ayı görmezem âhım şerâriyle N’ola kılsam Benâtü’n-na’ş ile yek-san Süreyyâ’yı Fuzûli eşk seyliyle perişân olma sabr eyle Ana hem var ola âhir tutup durur mu dünyâyı Fuzuli