Bülbül Oldum

Bülbül oldum gülistanda şakırım Gül dalında biten gül neme yetmez Süleyman’ım kuş dilini okurum Bana ta’lim olan dil neme yetmez Aşk kitabın açtım okur yazarım Hakk’a doğru açılmıştır nazarım Neme gerek dağı taşı gezerim Şol pirime giden yol neme yetmez Derviş oldum pir eteğin tutarım Hakk’a doğru çekilmiştir katarım Baykuş gibi garip garip öterim Issız viranede çul neme yetmez Şu dünyanın n’olacağı malumdur Bu ilmin aslına eren alimdir Az yaşa çok yaşa sonu ölümdür Eski hırka ile şal neme yetmez Budala’m sırrına kimseler ermez Tevekkül malını erteye koymaz Kişi kısmetinden ziyade yemez Bana kısmet olan mal neme yetmez