Can Ellerinden Gelmişem

Can ellerinden gelmişem, fani mekanı neylerem Ol mülke meylim salmışam. Ben bu cihanı neylerem Dunyaya geldim gitmeye, tim ile hilm yetmeye Aşk ile an seyretmeye. Ben în u anı neylerem Devr-i zamandan doymuşam, Kevn ü fesadı koymuşam Darü’1-amanı duymuşam, bu sicn-i canı neylerem Hep i’tibarı atmışam, aşıldığa el katmışam Ben nefsi dosta satmışam, bu düşmenanı neylerem Aşkın şerabın içmişem, dil gülşenine göçmüşem Ben varlığımdan geçmişem, nam ü nişanı neylerem Aşkı, tabibım kılmışam, derdinde derman bulmuşam Ben lübb-i hikmet bilmişem, Yunaniyani neylerem Enfas-i aşkı darikem, mal ü menalı tarikem Genc-i nihane mâlikem, nakd-i revani neylerem Taht-i tevekkül bulmuşam, mülk-i kanaat bulmuşam Mahfice sultan olmuşam, cah-i ayanı neylerem Her ne gelirse yahşidir, o dostun bahsidir Çün cümle anın işidir, ben bed-gümanı neylerem Olmuş anınla kalmışam, ayn-i hayata dalmışam Kendim bilip kam almışam, vehm ü hayalı neylerem Gerçi zaman-i devran ile, pir etti cismin şan ile Gönlüm cüvandır can ile, pir ü cüvanı neylerem Ten beslemekten sapmışam, gönlüm sarayın yapmışam Hurşidem, anda tapmışam, ben.ahteranı neylerem Yarı bana bes görmüşem, ağyarı dilden sürmüşem Ünsiyle tenha durmuşam, ben ins ü canı neylerem Dilden dile bin terceman,varken ne söyler bu lisan Çün can ü dildir hem-zeban, nutk ü beyanı neylerem Hakkı, cemi’i halktan, müstağniyem billahi ben Hallak-i alem varken, halk-i zamanı neylerem Erzurumlu İbrahim Hakkı Hz.