Cemalin Nuruna Nisbet

Cemâlin nûruna nisbet cihân şemsi değil zerre Denizler bahr-i cûdundan sayılmaz kemterîn katre Şular kim mezra’-ı dilde muhabbet tohmunu ekmez Yemez mahsûl-i ömründen o ‘âtıl bir şinik behre Der ü dîvârının taşın edinse bir gedâ mesned Bulur kalbinde istiğnâ baş eğmez ‘âr edüp dehre Kanâ’at Kâf’ına Ankâ olupdur sâil-i bâbın Ne turfe ger temellük etmese onlar seg-i şehre Beriyye kumları ‘addınca sûret hâcısın saymaz Hesâba Ka’be-i kûyinde bir kerre eden ‘umre Gedâ iken şehâ hân-ı Halîl’e ide mi reşki İrenler hırmen-i ‘irfânın içre tâne-i bürre Habîbâ âsitânın seglerinden kim olur ma’dûd İrişüp kadr-i vâlâya müebbed şâh olur ‘asra Şehâ bahr-i ‘ulûmundan nevâle irişen ‘âşık Akar mı su gibi her köy kenârından akan nehre Keremler eyle sultânım kapın kıtmîridir Şemsî Onu reddetme bâbından rübûde olmasın gayra