Cemalin Şem'ine Ya Rab

Cemâlin şem’ine yâ Rab kamu dil mest-i merdândır O dilden çeşme-i hayvân akar dâim firâvândır Çalışup dest-i himmetle habâisden dili pâk it Bulup kimyâ-yı Rahmân’ı ana ‘âşık hezârândır Kanı bir dîdesi açık kamu akrânını sâbık Bu meydândan alan öndül o cân içinde cânândır İki ‘âlem kuyûdunu bugün kat’ eyleyen ‘ârif Dü kevnin merkezin buldu beğim ol kutb-ı devrândır Kemâlât isteyen ‘âşık nazar kılsın bugün mâha Terakkîde tenezzülde katı ‘ibret-nümâyândır Kamer-veş sen dahi seyr it bu eflâk-ı ma’ârifde Görüp dil âsumânından alan mührü Süleymân’dır Dilinde gevher-i rahmet görürse münkirin ‘ayni Bugün vuslat tılısmına o ‘âşık şâh-ı mârândır Visâlin şehrine akan bugün ol bahr-ı bî-pâyân O yolun tâciri her ân tükenmez bir kârbândır Gönül bir katre-i mâsın derûnun gâyeti ‘ummân O deryâdan çıkan gavvâs bu gün şâhsüvârândır Gönül gâyet bidâyetle irüp vahdet serâyına Raûfî pîrler içinde bugün pîr-i Horasân’dır