Cümle Alem Terkin Urup

Cümle ‘âlem terkin urup ben dost terkin uramazam Andan ayru buçuk sâ’at ben ansızın duramazam Andan ayru diriliğim dirlik değil durur benim Kadîm odur görür beni ben ölüyem göremezem Hûrî gelüp eydür ise gönül bana virgil diyü Dostdan artuk kimesneye ben gönlümü viremezem Dost diyü geçdi bu ‘ömrüm başarmadım dost kulluğun Koyam başara ol beni ben hîç iş başaramazam Bir kezden ol oldum ahî benden ümîd yokdur bana Ben ol isem pes ol kanı ben bu sırra iremezem Dostlar ögüt virir bana gitgil anın yakınından Daha yakın varam meğer andan ayruk varamazam Değmeler eydür Yûnus’a katlan bugün yarın diyü Cehd ideyim bugünümü yarına irgüremezem