Degülsen Çohdan Ey Gerdun

Degülsen çohdan ey gerdûn cihân seyrinde yoldaşım N’ola ham olsa kaddim senden artukdur benim yaşım Terazû-yı iyâr-i mihnetim bâzâr-ı aşk içre Gözüm her dem dolub bin taşa her saat değer başım Sirişkim âl, bağrım pâre bir kûh-i belâyım kim Hemîşe lâle vü lâ’l ile rengindir içim dışım Bana mânend bir dîvâne suret bağlamaz gûyâ Kalem sındırdı tasvîrim kılandan sonra nakkaşım Fuzûlî hâzin-i genc-i vefâyem ol sebebdendür Güherler tökdügi isrâf ile çeşm-i güher-pâşım Fuzuli