Duan

Nefsini fehm eylemezsen müstecâb olmaz duân Nefsini fehm eyler isen müstecâb olur duân Vâr ise aklın senin taklîdi ko tahkîki gör Nefsin ıslâh olmayınca müstecâb olmaz duân Rûh-ı kudsîden ibâretdir sana kardaş bu söz Aşka mazhar düşmeyince müstecâb olmaz duân Kâdirü Hayyü’l-Ganî’dir bunu ilhâm eyleyen Akl evinden çıkmayınca müstecâb olmaz duân Hikmet ile söylerin bu tevhîdi hakka’l-yakîn Zikr ile şükr olmayınca müstecâb olmaz duân “Lâ” demezsen gel beri işde sırâta’l-müstakîm Şeyhe hizmet etmeyince müstecâb olmaz duân Âşıkam maşûkdan aldım söylerem bu tevhîdi Aşk şarâbın içmeyince müstecâb olmaz duân Sâlikem seyr eyledim ben bu vücûdum mülkünü “Lâ” der isen tevhîde sen müstecâb olmaz duân Evliyânın tevhîdi âşıkların mirâcıdır Kâlini hâl etmeyince müstecâb olmaz duân Ârife bu söz yeter lâzım değil gayrı kelâm Hakk’a râhın varmayınca müstecâb olmaz duân Derdimend miskîn Vehâbî dünyada yersen harâm Gâfil olma aç gözün hiç müstecâb olmaz duân