Ey Bülbülü Şeyda Yine Efgana mı Geldin

Ey bülbül-ü şeydâ yine efgâna mı geldin, Azm-i gül edip zârıyla giryâna mı geldin. Pervâne gibi âteşe dâim cân atarsın, Evvelde bu aşk ödüne sen yâna mı geldin. Yağmur gibi yağarsa belâ sen baş açarsın, Can vermeğe dost yoluna kurbâna mı geldin. Her şey çalışır bir sıfatı eyleye mâ’mur, Sen cümle sıfat ilini virâna mı geldin Vech-i ahadiyyet ki şu eşyada görünmüş, Bu kesrette ancak anı seyrâna mı geldin. Bir kimse senin olmadı hiç râzına mahrem, Bilmem bu cihân için yekdâne mi geldin. Bu hasta Niyâzî’ye şifâ remzin edersin, Derde düşenin derdine dermâne mi geldin.