Ey Dünya Seven

Ey dünyâ seven ko ki fenâdır tutamazsın Yil koma ki bin yıl yiler isen yitemezsin Şol “nahnü kasemnâ”da sana kısmet olana Bin cehd ile bir zerrece artuk katamazsın Dünyâyı yerersin yine hırs ile derersin Hiç bir çöpünü dahi yabana atamazsın Sen yeri yiyem sanma ki âhir seni yer yer Nerd oynama çarh ile ki yener ütemezsin Ey ‘âciz öğünme hünerim var deyü çün kim Başından eğer bir kıl üzüle çatamazsın Tedbîr idüben hîç iledemezsin ilerü Takdîr işini hükm ile girü yitemezsin Ey kalbini sâfî deyü satıcı utan kim Ṣarraf önüne varıcaḳ öyle satamazsın Bir tevbe ile bunca yazıklar çamurundan Çıkup dahi rahmet denizine batamazsın Bu bağda çü bitdin girü solup kurumadın Bil kadrini kim haşre dek ayruk bitemezsin Hakk ni’metine kendini şâkir mi sanırsın Dervîşe anın ‘aşkına bir akçe atamazsın Dur tâ’ate bu dünyede her mihnete sabr it Yoksa varup ol sinlede râhat yatamazsın Da’vâ kıluban ‘ûd ü ‘anberem dime çün kim Ma’nâ oduna derd ile göyünüp tütemezsin ‘Aşk-ı cem’ içinde sana ‘âşık mı disinler Pervâne gibi şem’a çü perr ü bâl atamazsın Ḳarga gibi leş koma Kemâl Ümmî ko yoksa Bülbül gibi gülzâra girüp hoş ötemezsin Ayruklara senin nice kâr itsin öğüdün Evvel çü okuduklarını sen tutamazsın