Ey Gönül Manaya Bak

Ey gönül ma’nâya bak bahs eyleme elfâzdan Neyler asdâfı kişi ger bulmasa dürr-i ‘Aden Kalbini hubb-i sivâ zabt eyleye insâf mı Gör Süleymân tahtını mesken idinmiş Ehrimen Hâtem-i dil çıkmasın destinden eyle ihtimâm Bu vücûd iklîminin sultânı ola sen her zaman Varlığın kûhsârını vîrân kıl Ferhâd-veş Sohbet-i sırr-ı Hudâ’dan behre bulmaz ben diyen Hakkıyâ dîdâr-ı Yâr’e cân u bâşı kıl fedâ Şem’-i ‘aşka dâimâ pervâne-veş yak cân ü ten