Ey Gözüm Gel

Ey gözüm gel ağlamakdan câmını hûn-âb kıl Belki mercânın bu deryâ içre hûn-i nâb kıl Şöyle vîrân eyle seylâb-ı elemden kendini Ey gönül aç Hakk’a doğru her yanın bir bâb kıl Cümle eczâ-i vücûdundan dökülsün yaşlar Kim arak-rîz olmada çün sîneni dolâb kıl Heybet-i Hakk’dan zemîn u âsumân eyler buna İki gözüm sende iki gözünü mîzâb kıl Âhir oldu Hakkıyâ ömrün yeter insâfa gel Halkdan i’râz edüp Hakk’ı sana mihrâb kıl