Ey Huda Vaslından

Ey Hudâ vaslından ayrı bana seyrân olmasın Vahdetin meyinden ayrı âb-ı hayvân olmasın ‘Aşk-ı derdin kevserinden vir bana âb-ı hayât Vahdetin şevkinden ayrı bana hayrân olmasın Zâhidin zühdü beni ‘ıydine kurbân eylemez Gözüme mürşid görünen ‘ayn-ı Şeytân olmasın ‘Âbidin fikri ‘ibâdet ‘âlimin ‘ilm ü ‘amel Evvel âhır bana senden gayrı mihmân olmasın Sal vücûdum iklîmine evvel ‘aşkın mihterin Gönlümün tahtında senden gayrı sultân olmasın Cân dirîğ olmaz belâ dârında ber-dâr eylesen Tek ene’l-Hakk menzilinden gayrı meydân olmasın Her kişi bir bahre gavvâs oldu bir mercân satar Hayretin bahrından âhar bana ‘ummân olmasın Ey cefâsın yârının gözüne sürme çekmeyen Key sakın derdim didiğin ‘ayn-ı dermân olmasın Çün hayâlin hayme oldu zâhir ü bâtın bana Derd-i ‘aşkın hırkasından gayrı sâybân olmasın Dilde zikrin hâlde fikrin cânıma virdi zıyâ Hüsnün envârından âhar mâh-ı tâbân olmasın Cân duyaldan bûy-ı vaslın kalmadı artık recâ Gönlüme gelen gülünden gayrı reyhân olmasın Ol habîbin Mustafâ devrinde pervâz eyledim Derdimin dermânı bundan gayrı devrân olmasın Çün Sinân Ümmî murâdın buldu dirler bâri vir Gül yüzünden ır nikâbı kimse yalan olmasın Ümmi Sinan