Ey Keman Ebru Şehid

Ey kemân-ebrû şehid-i nâvek-i müzgânınım Bulmuşum feyz-i nazar senden senin kurbânınım Kâkülün târına peyvend etmişim can riştesin Başın için bir terahhum kıl ki ser-gerdânınım N’ola kılsam terk-i mey minnet kılıp zâhidlere N’eylerim mey neş’esin ben kim senin hayrânınım Şâne veş yüz nâvek-i gam sancılıptır cânıma Tâ esir-i halka-i gisû-yi müşg-efşânınım El çekip kat-i nazar kılmış ilâcımdan tabîb Bildi gûyâ kim harâb-e nergis-i fettânınım Câna meylin var ise hükm eyle teslim eyleyem Pâd-şâhım ben senin bir bende-i fermânınım Gonce kılmaz şâd gül açmaz tutulmuş gönlümü Ârzu-mend-i ruh-i âl ü leb-i handânınım Kan edip bağrım işim âh etme her dem ey felek Hürmetim tut bir iki gün kim senin mihmânınım Ey Fuzûli âteş-i âh ile yandırdın beni Gâlibâ sandın ki şem-i külbe-i ahzânınım Fuzuli