Ey Serir Arayı Vahdet

Ey serîr-ârâ-yı vahdet fâtih-i kenz-i cevâd Mebde’-i îcâd-ı ‘âlem menşe’-i ‘akl-ı ma’âd Olmasa zâtın kalır idi ‘ademde kâinât Zâtın içün hilkat-i kevneyni Hakk itdi murâd Zatını mir’ât-ı zât itdi o demde cilveger Oldu esmâ vü sıfatı andan a’yân-ı ‘ibâd Zât-ı pâkinle izâfe itdin ihyâya tamâm ‘İlm-i Hakk’dan kudret ile ‘ayna geldi her murâd İstifâza itdi zâtından çü ervâh-ı güzîn Pes ebu’l-ervâh olur sana hakîkat üzre âd Ümm-i eşyâ cedd-i âdemsin eyâ asl-ı usûl Senden istimdâd ider her nîk u bed bâ-i’timâd Yâ Resûlallah meded kıl bu Salâhî bendene Şol zamân ki fâide virmez kişiye ictihâd