Eylemez Mecnun Gibi

Eylemez Mecnûn gibi Leylâ’yı hülyâ gönlümüz Ol Züleyhâ-yı zamâne düşdü şeydâ gönlümüz **** Yûsuf-ı hüsnünle sermest olduğum günden beri Oldu bir Mısr-ı muhabbet seng-i hârâ gönlümüz **** Dâne-i hâlin metâf-ı ehl-i ‘aşk olmuş gibi Eylemiş her kûşesinde nakş u imlâ gönlümüz **** Çehre-i gül-pâşin itdikçe tahayyül sînede Şimdi olmuş ‘âdetâ bir bâğ-i rânâ gönlümüz **** Mushaf-i hâl ü hattından feyz-yâb olmak içün Eylemiş tertîb-i sugrâ ile kübrâ gönlümüz **** İtme vâ’iz nâr-i dûzehden hikâyet dinlemem Olduğıyçün mazhar-ı esrâr-ı esmâ gönlümüz **** Mest-i câm-ı bezm-i vahdet germ-ser Es’ad gibi Zümre-i rindâne girmiş bâde-peymâ gönlümüz