Faş Kıldın Gamım

Fâş kıldın gamım ey dîde-i hun-bâr benim Eyledin merdüme nem olduğun izhâr benim Dehenin isterim ey aşk yok et varlığım Ki yok olmakda bu gün bir garazım var benim Çıkmış ağyâr ile seyr etmeğe ol merdüm-i çeşm Bu aceb merdümü çıkmış gözüm ağlar benim Bu temennâda kim ol şem ile hem-sohbet ola Dûd-i âh etti dünüm tek günümü târ benim Mevc ile gönlümü ey eşk kopar yanımdan Nâle ile başım ağrıttı bu bîmâr benim Çıkmış ol şûh bu gün dökmeğe kanın görenin Girme ey göz kerem et kanıma zinhâr benim Ey Fuzûlî der ü dîvâra gamım yazmaktan Şâhid-i hâl-i dilimdir der ü dîvâr benim Fuzuli