Abdullah Tamamlar
Faslün Fi Ahvalihi Kablen Nübüvveti ve Bedeiha
visibility
20 Okunma
Erba’îne irdi çün sinn-i Resûl
Hep kemâlât ile mevsûf oldu ol
Fevk u tahta nâzır oldu bî-futûr
Cümlesin muhdes bilüp itdi ubûr
Hâlıkına itdi andan intikâl
Nefy ü isbât itdi ol sâhib-kemâl
Buldu evsâfına sun’undan sebîl
Oldu evsâfı bu dem zâta delîl
Pes muvahhid oldu istidlâl ile
Didi illallâh o dem iclâl ile
Düşdü gönlüne o dem ‘aşk-ı ilâh
Pes Hirâ dağını idindi penâh
Gönlünü halkdan kesüp Mevlâ’sına
Tutdu yüzün Rabbiye’l-a’lâsına
Şol kadar kalbine gâlib oldu ‘aşk
Cümleden kesdi vü tâlib kıldı ‘aşk
Ol mübârek cismine geldi hüzâl
Vech-i pâki bedr iken oldu hilâl
Tâze iken gül yüzü oldu hazân
Za’ferâna döndü reng-i erguvân
Mâsivâdan ider oldu ‘âr u neng
Halk içinde itmez oldu hiç direng
Ana matlûb oldu ‘âlemde halâ
Gayra virmez ‘akl-ı gönlün kim ala
Sîne sûzân dîdesi giryân idi
Hâletinden ol Hirâ nâlân idi
Haftalar gelmezdi ez-gâr-ı Hirâ
Gayrıya yol virmez idi mâcerâ
Ger temevvüc itseydi ‘aşk-ı ilâh
Kendüyi atmak dilerdi gâh gâh
Nicesi sabr itsin ol hayrü’l-beşer
Bî-nişânî sevdi pes budur hatar
Gerçi eşyâ cümlesi andan nişân
Lîk bir şândır kamudan bî-nişân
Ne menâzil belli bunda ne sebîl
Ne sadâ-yı kârbânından delîl
Ribhi pes hayret-dürür sâliklerin
Mâyesi gayret-dürür tâliblerin
İşbu hayretden yürürken nâgehân
Geldi Cibrîl-i Emîn ez-âsumân
Verdi mahbûb-ı hakîkîden haber
Didi hem ism-i sıfâtından eser
Sûre-i İkra’la bildirdi nişân
Bildi pes mahbûbunu ol ‘âli-şân
Gelmeğe başladı Kur’ân âyeti
Yolunu bildi vü gitdi hayreti
İtdi emr ü nehy ü tevhîd-i Hudâ
Dahi tebşîr ü va’îdinden edâ
Da’vete başladı ol hayrü’l-verâ
İşitüp küffâr anı itdi mirâ
Bütlerin tezyîf u ibtâl eyledi
Dînlerin bi’l-cümle battâl eyledi
Dembedem açdı şerâyi’den kapu
‘Âleme saçdı tarîkatden koku
Küfr ile muzlim iken rûy-i zemîn
Dav’-ı îmân ile nûr oldu hemîn
Gerçi kim îmân geldi nice merd
Lîk küffâra irişdi gam u derd
Gâlib oldu câhiliyyet gayreti
Dinlemediler delîl u hucceti
Pes ezâ kasdına yüz tutdu şerâr
Lîk da’vetde o server ber-karâr
Kârbân-ı Hakk kuruldu der-güzer
Av’avesinden ana irmez zarar
Olmak istersen Habîb’e âşinâ
Ver salâtı bul anınla rûşenâ