Geçmişin Şevk Akşamları

Yeni bir mevsim tülleniyor az ötelerde; Geçmişin şevk akşamları gibi perde perde. Her yanda üfül üfül amber kokulu rüzgâr, Kış ortasında âdeta sımsıcak bir bahar; Bayıltan soluklarıyla karşı tepelerde… Şanlı mâzinin o muhteşem günlerine denk, Füsunlu Cennet güzellikleri hevenk hevenk. Her çizgisinde rûhları büyüleyen mânâ; Her bucakta güzellikler birbirinden rânâ, Zambaklar, papatyalar, karanfiller rengârenk. Üst üste doğuşlarla her taraf ağarırken, Ağardı rûhlarda değişik mânâlar derken; Canlandıran bir büyü duyuldu kulaklarda, Şevkin o sihirli şarkısıyla dudaklarda; Açıldık kendi dünyamıza bir sabah erken. Önümüzde sır âleminin en tenhâ koyu, Hülyâ gibi gezinenlerle bir ömür boyu, Süzülüp göklerin semâvî dalgıçlarıyla, Soluk soluğa göklerin kırlangıçlarıyla; Zevk ettik bitmeyen uhrevî derin tutkuyu… Bir bu kadar hazza ömürler verilse değer, Bilmemişiz imandaki Cennetleri meğer..! Tutsak gibi, hicranlı tahayyüllerle gamlı, Yaşamışız her günü birbirinden buhranlı; Ve artık Cennet bahçesi gördüğümüz her yer.