Gençliğim

Dalmıştım rengârenk hülyâlara bir dönemde, Tın tındı rûhumda o sonsuzluk mûsıkîsi; Coşmuş ve haykırmıştım çelikten sadâ ile.. Bir sürü düşünce tüllenirken benliğimde; Ama bilmem ki kaçının duyulmuştu sesi, Hâlâ bir sır yumağı sanki o günkü çile. Görmüştü bu günleri hakkı idrak edenler, Hayâlin kollarında şimdiyi kucaklarken; Doğrusu o gün bir rüyâ sanıyordu bunu, Gaflet içinde her biri bir yana gidenler. Henüz herkes uykudayken; hatta daha erken, Göremezdik onlar ve ben bu rengârenk sonu. Kutlu horoz ötüyordu bir ezan sesiyle Ve çarpıyordu sadâsı mezar taşlarına; Bir karanlıklar yumağı içindeydi eşyâ, Hayat üflüyordu ilham kokan nefesiyle; Işık ordusundan nûrlu arkadaşlarına. Artık diriliş solukluyordu bütün dünyâ…