Gerçi Ey Dil Yar İçin

Gerçi ey dil yâr için yüz verdi yüz mihnet sana Zerrece kat’i mühabbet etmedin rahmet sana Saklama nakd-i gam-i aşkını ey can zâhir et Kim verem habs-i bedenden çıkmağa ruhsat sana Çâre-i bih-bûdumu sordum mu’âlicden dedi Derd derd-i aşk ise mümkin değil sıhhat sana Tutarım yarın kıyâmette habîbim dâmenin Mestsin gaflet şarabından bu gün mühlet sana Aşk ehlin âteş-i hicrâna eylersin kebâb Döne döne imtihân ettin budur âdet sana İncidir nâlem seni veh n’ola ger bir tîğ ile Çeşm-i cellâdın ede ihsan bana minnet sana Sende dün gördüm Fuzûlî meyl-i mihrâb-i namâz Terk-i aşk etmek mi istersin nedir niyyet sana Fuzuli