Gideyim

Duymayın cân ü gönül dostuma pinhân gideyim ‘Akl ü cân bana nedir bî-dil ü bî-cân gideyim Cisimde cân gibidir gözde hayâli yârin Nice bir gurbet ü firkatle perîşân gideyim Kuru cânımda da ‘aşk odunu yakdı alevi Yanmak ‘aşk ile beşâret bana ‘uryân gideyim Dostdan düşme cüdâ derdli bîçâre benim Ṣabra yok dilde mecâl pür-gam u hayrân gideyim İderim kat’-ı ta’alluk çü bu cân ü tenden O güle bülbül-i cân itmede efgân gideyim Âdile Kâ’be-i kûyin ideyim şöyle tavâf Arz ide rûyini dildârıma mihmân gideyim