Gönlüme Her Dem

Gönlüme her dem benim vechinde hayrândır gelen Mu’cizât tahtındaki hükm ıssı sultândır gelen Dilimin şerh itdiği “kul ‘ındehû ümmü’l-kitâb” Şübhe yokdur Hakk bilir âyât-ı Kur`ân’dır gelen Vâhid ü Ferd ü Ehad’dır sînemi çâk eyleyen Cân içinde cânıma deryâ-yı ‘ummândır gelen Şâkirem hem zâkirem tevhîd-i zât şâhid bana Gözlüye hiç gizli yok gün gibi ‘ayândır gelen Vâhib’in vahdetden alup geldiği ma’nâya bak Hâlık’ım halk itdiği tevhîd-i ‘irfândır gelen Nice şerh itsün dilim bu tevhîdin ahvâlini Bî-nişân ü lâ-mekân zâtında pinhândır gelen Gördüğüm ma’nâ budur ‘ayne’l-yakîn hakka’l-yakîn Hakk Te’âlâ zâtının emrine fermândır gelen Mahv u garkdan Vâhibî eyler hitâb ‘âşıklara Açılup ol gül gibi verd ile handândır gelen Vechinin âyînesi şâhid bana der Vâhibî Tevhîdin ma’nâsının sırrına pinhândır gelen