Gönül Derdi İle Yarin

Gönül derdi ile yârin Aceb şuride şeydadır Bu aşk içinde sankim ol Bugün Mecnun-i Kaysa’dır **** Ben eydürem ki ey gönül O baki Şah sen de bir kul Bu aşk senin haddin değil Bu bir olur temennadır **** Gönül hiç sözüm işitmez Gelüp kendüyi cem itmez Beni bıraguben gitti Durağı kuh u sahradır **** Nasihatten direm bir söz Bana hüccet kılur yüz söz Direm bunu koyup gitme Bana dir bu ne gavgadır **** Ben eydürem bu yol uzak Bu yola çok gerek yarak Dedi bu yolda yok olmak Hep esbab-ı müheyyadır **** Dedim bu yol belalıdır Cefa mihnetle doludur Dedi kahrı nuru anın Benim gözüme tutyadır **** Dedim gönül bu yolda bil Gerektir ağular yutmak Dedi aşk ile zehr içmek Bana sükkar u helvadır **** Dedim gönül bu yolda sen Gerek bin kez veresin can Dedi bir günde bin kez can Verirsem dahi sezadır **** Dedim nola gönül gelsen Benim bir halimi sorsan Dedi bu yolda ben ü sen Demeklik külli hatadır **** Yine dedim ki hey gönül Bu sevda key uludur key Dedi sen beni yoğa say Bu aşkın işi böyledir **** Dedim gönül ki kendüden Kimesne bu yola varmaz Dedi benim bu varmağım Girü anınla anadır **** Bıraktı halkı gözünden Geçüben kış u yazından Elini yudu özünden Hemen maksudu Mevla’dır **** Bu Eşrefoğlu Rumi’nin Ulaştı gönlü çün Dost’a Temam kevneyni unuttu Gönül dost ile tenhadır **** Dahi gönül sözü çoktur Eğer dersem anı olmaz Ne hacet söylemek a’mma Bilir arif ki ol nedir Eşrefoğlu Rumi