Gözde Nem

Gözde nem başda türâb ü elde bâd u dilde nâr N’ola bu imdâd ile hâlim benim pâyân-ı kâr Geçdi ‘ömrüm dün ü gün geh lutf u gahi ‘unf ile ‘Âkıbet bir gün beni bu vaz’ ile yir rûzigâr Bilmezem ne veche oldu tıyneti rûz-i ezel Derd ü gam kahr u belâ ile mi itdiler mezâr Rûzigârın şiddetinden öyle oldum bî-meded N’eyleyem bî-çâre kaldım bî-dül ü hayrân u zâr Ey Hayâlî sanma sensin dâr-ı mihnetde yanan Niçesin yakdı yok itdi hasret ile rûzigâr