Gümüş Tenli Dünya

Gördümdü o gümüş tenli dünyâyı, Kapı kapı hakîkati ararken; Tam vaktinde ötedeki mânâyı, Buldum bulanlarla bir sabah erken… Artık gözlerimde tüllenen eşyâ, Tıpkı bir kitaptı ışıktan, renkten; Bu bildiğim arz, o göz kırpan semâ, Bir güzel endamla belirdi yekten; Nergis gibi o mahmur bakışıyla, Gönlüme sihirli kementler saldı.. Durup durup gamzeler çakışıyla, Bir anda aklımı başımdan aldı. Üslûbunda büyüleyen bir edâ, Kulaklara çarpan, Cennet şarkısı; Nağmelerinde sihirli bir sadâ, Rûhlara ninni kevser çağıltısı… Sevdâyla yatıp sevdâyla kalkarlar, Bu iklimde hayata uyananlar; Yüzlerinde bir sönmez ışık pâr pâr, Yaz-kış onlarda her zaman nevbahar.. Nağmeler salarlar gelip geçerken, Zümrüt hülyâların altın sesinden; Şevk ü târâbla coşarlar ve derken, İlhamlar duyarlar Hak nefesinden… Her yanı Cennet kesilmiş sanırlar, Haz duyarlar ebetler kadar derin; Kederle gelip geçse de asırlar.. Hoş bir cilvesi sayarlar kaderin..! Tenezzühe çıktıkları her yerde, Mest yaşarlar varlığın büyüsüyle, Mûsıkîler dinlerler perde perde, Bestesiz, güftesiz Itrî sesiyle…