Hababi Eşki Hunin

Habâb-i eşk-i hûnin cismimi elden nihân etmiş Gam-i aşkın men-i rüsvây-i bî-nâm ü nişân etmiş Götürmüş hâkten tuğyân-i eşkim har ü hâşâki Başım üzre melâmet kuşlarıyçin âşyân etmiş Büküp mihnet yükünden kaddimi çıkmış tenimden cân Tavâf-ı kûyun etmek kasdine tayy-i mekân etmiş Seninle ettiği için da’vî-i takdim hüsn içre Felek ta’zîr edip Leyli’ni rüsvâ-yi cihân etmiş Meger terkîb-i İsî gerd-i hâk-i der-gehindendir Ki durmuş hâkten kadr ile azm-i âs-mân etmiş Gezen peykânlarındır tende yâ can bâğına aşkın Belâ ser-çeşmesinden her taraf sular revân etmiş FuzûIî’den mizacın nıünharif gördüm bu gün yârın Meger fırsat bulup bir senime hâl-i dil beyân etmiş Fuzuli