Haber Soran Bana

Haber soran bana Dost’dan anı bî-‘akl u cân buldum Terk eyledim ‘akl u cânı sır içinde ‘ayân buldum Cûş itdi deryâ-yı vahdet kamu varlık fenâ buldu Eser kalmadı hiç benden cihet yok lâ-mekân buldum Yitirdim benliği anda gören görünen ol oldu Şu denlü doymuşam sırdan direm kim bî-nişân buldum Bugün vicdânımın zevkin eğer dirsem beyân olmaz Düşüp vahdet denizine özüm birlikde kân buldum Bugün bu dildeki esrâr hemân Dost varlığındandır Karâr itmez hitâb eyler görün Dost’dan lisân buldum Tecellîden tesellîden geçen bilir bu esrârı İrişüp zât-ı bahrında ‘aceb zevk-i nihân buldum Eğer nahvın eger sarfın olup şerhi dile gelmez Hüve hüve makâmında ne sâ’at ne zamân buldum Nihân oldu çün ol vahdet ki gördüm ‘âlemi kesret Men ol Dost’un fırâkından gözüm yaşın revân buldum İrincek zât-ı mutlakda hemân Dost olmuş idim ben Çü geldim ‘âlem-i mülke yine Ümmî Sinân buldum Ümmi Sinan