Hamrı Ruyi Yar Sekran Olan Anlar Bizi

Hamr-ı rûy-i yâr ile sekrân olan anlar bizi, Katresin bahr eyleyip ummân olan anlar bizi. Câhil anlamaz zevil-irfân olan anlar bizi, Vâkıf-ı esrâr olup hayrân olan anlar bizi. Anlamaz hayvân olan, insân olan anlar bizi, Halkın artık eksiğine keylimiz yoktur bizim. Kimseye tâ’netmeğe hiç dilimiz yoktur bizim, Lâ-mekândan gelmişiz bir ilimiz yoktur bizim, Bu fenâ gülzâra hergiz meylimiz yoktur bizim, Her seher bülbül gibi nâlân olan anlar bizi. Sırr-ı vasl-ı yâri yol azanlara açılmazız, Biz hakikat şemsiyiz revzenlere açılmazız, Biz ricâl esrârını şol zenlere açılmazız, Zâhid-i elfâf olan rehzenlere açılmazız, Açılup güller gibi handân olan anlar bizi. Sanmanız zâhid gibi havf-ü ricâ abdâlıyız, Geçmişiz andan şehâ bezm-i likâ abdâlıyız, Tekye-i iklîm lâhûtta bekâ abdâlıyız, Baş açık yalın ayak râh-ı fenâ abdâlıyız, Ref’edip ten cübbesin üryân olan anlar bizi. Mısriyâ şehr-i fenâya uğradı râhım bugün, Şems-i rûy-i yâr ile bedr oldu çün mâhım bugün, Kuluna rahmeyleyip kıldı nazar şâhım bugün, Lî-maallâh sırrına mahremdir İbrâhim bugün, Ol serâ-yi vahdete mihmân olan anlar bizi.