Hazreti Fatıma Mevlidi

Evvel Allah adını zikr idelim Fikr idüp eltâfına şükr idelim Her kim Allah dise elbet şâd olur Şübhesiz vîrânesi âbâd olur Zikr-i Hakk’a hasr iden efkârını Hâlık âsân eyleye her kârını Lâ-cerem Allah diyen mesrûr olur Her hatâsı afv olur mağfûr olur Biz dahî zikr idelim Mevlâ’mızı Ehl-i îmân çün yaratmışdır bizi Tâ ki rahmet eyleye biz kullara Cennete doğru giden râhı vire Birdürür Hallâk durur Perverdigâr Hayy u Bâkî’dür Cenâb-ı Girdgâr Dest-i kudretle yaratdı gülleri Ayn-ı hikmetle zemîn ü daġları Hem bitürdü yerde eşcâr u nebât Virdi hayvânâta anlardan hayât Âdemi kıldı şerîf ü pâk-rû Nîk-tıynet nîk-sîret nîk-hû Geldi neslinden cenâb-ı Mustafâ Nûr-ı pâkinden bulup âlem safâ Oldu mir’ât-ı kemâlât-ı Hudâ Mazhar-ı zât u sıfât-ı Kibriyâ Halk olundu sâyesinden âlemîn Şeş cihât u heft eflâk u zemîn Ka’be aksâ zemzem ü rükn ü makâm Dâr-ı dünyâ dâr-ı ukbâ bi’t-tamâm Arş u kürs ü ins ü cân kevn ü mekân Enfüs ü âfâk u firdevs ü cinân Mâh u hûr oldu semâda müncelî Bir de Bû Bekr ü Ömer Osmân Ali Pâdişâh-ı kişver-i esrâ odur Cedd-i sıbteyn ü Ebû’z-Zehrâ odur Bâis-i îcâd-ı gül fahr-i rusül Kıble-i kevn ü mekân hâdi’s-sübül Tâc-ı taht-ı cân-ı cism-i ehl-i beyt Ķabza-dâr-ı mâ rameyte iz rameyt Rahmeten li’l-âlemîndir bî-gümân Oldu mahbûb-i Hudâ-yı Müsteân Bâğ-ı cennetden dilersen râyiha Ahmed ü âl-i abâya kıl fâtiha Matlaba geldi sıra ey sâmi’în Cân kulağıyla bu sözü dinleyin Böylece zabt eyledi ehl-i sikât Âleme nakl eyledi cem’-i rüvât Ol Hadîce Fahr-i âlem zevcesi Mü’minîn ü mü’minâtın ânesi Bir gün eylerken tefekkür cenneti Arzu ķılmış o nâz u ni’meti İltimâs itmiş o şâh-ı kişvere Cennetin esmârını bir kez göre Gelmiş ol sâ’atde Cibrîl-i emîn Ellerinde iki sîb-i sükkerîn Arz idüp ey rahmeten li’l-âlemîn Ol Hudâ-yı Ķâdir u Rabb-i Mu’în İki elma bâğ-ı cennetden size Gönderüp fart-ı muhabbetden size Hem buyurmuş ol Hudâvend-i Mucîb Birini kılsun tenâvül ol Habîb Diğerin kılsun ‘atâ hâtûnuna Hürmet olsun zâtına mâ-dûnuna Der-‘akab zîr-i gışâ itsün anı Nûr ile sîrâb kılsun hem anı Halk ider Zehrâ’yı Mevlâ-yı Kerîm Ol Cevâd u ol Ra’ûf u ol Rahîm Hakk’ın emriyle hemân-dem ol Habîb Zevcesine virdi nûrundan nasîb Ol Hadîce hazret-i hayru’n-nisâ Hem-ser-i pâk-i Cenâb-ı Mustafâ Nûr-i Zehrâ ile olmuş hâmile Vaz’-ı hamle muntazır hep âile Müşrikûn ise o günde didiler Mustafâ hak ise şakk itsün kamer İtdiler tekzîbine çün ittifâk Ehl-i küfr ü ehl-i tezvîr ü nifâk Pek hazîn oldu Hadîce muhterem Didi eyvâh ey nebiyy-i muhteşem Nâgehân rahminden işitdi o dem Gevher-âsâ bir hadis-i muntazam Ol dahi lâ tahzenî lâ terhebî İnne zâtellah me’a zât-ı ebî Yani aslâ eyleme hüzn ü hırâs Vâlid-i mâcidledür Mevlâ-yı nâs Oldu Îsâ-vâr ol dem râz-gû Gerçi rahm içre idi ol nîk-rû Fâtıma hakkındaki lutf-ı Kadîr Yok ana nisvân içinde bir nazîr Kendini mümtâz idüp zât-ı Hudâ Enbiyâ tebrîkin eylerse revâ Nâm u na’tı Fâtıma Zehrâ Betûl Mâder-i sıbteyn hem bintü’r-Resûl Kendisi ümmü’l-Hasen ümmü’l-Huseyn Cüft-i pâki safder-i Bedr ü Huneyn Ümm-i Muhsin’dür yine ol müntehab Habbezâ ni’me’l-haseb ni’me’n-neseb Server itmiş Hakk anı hâtûnlara Cennet içre hem şefî’ ümmetlere “Bidatün minnî” hadîs-i muhteşem Haklarında vârid oldu lâ-cerem Cismim içre âdetâ cândır dedi Fâtıma hûrî-i insândır dedi Bûs iderdi koklar idi rûyini Arzu itdikde cennet bûyini Oldu vaķtâ Hakk’ın emri muktezâ Hamlinin eyyâmı oldı münkazâ Sâl-i ferh-i bi’setin birincisi Hem cemâdi’l-ahirenin yirmisi Hicrete kalmış iken on üç sene Cuma günü doğdu ol pür-meymene Hâzır-ı hidmet bütün kerrûbiyân Muntazır teşrîfine lâhûtiyân Doġdu çün ol Fâtıma nûr-ı cihân Nûr ile doldu zemîn ü âsumân Ger dilersen nâr-ı dûzahdan necât Ahmed ü âl-i âbâya ver salât Eylerim mahbûbunu yâ Rab şefî’ Ol hümâ-yı kâbe kavseyn-i refî’ Enbiyâ vü evliyânın cümlesin Hayder ü Zehrâ vü ‘ıtret zümresin Hem dehâlet eylerim ey pâdişâh Teşne-gân-ı Kerbelâ’ya yâ İlâh Mazhar-ı ‘ismet olan sâdıķlara Sîne-çâk u dâġ-ı dil âşıklara Tâ karîn-i ‘afv ola ‘ısyânımız Cebr olunsun kesr ile noksânımız Eyle tevfîkin bana yâ Rab refîk Olayım deryâ-yı lutfunda garîk Sâmi’îne eyle yâ Rab mağfiret Yani oldukça muhibb-i ehl-i beyt Dîne düşman olanı makhûr kıl Dîni hâlis olanı mesrûr kıl Leşker-i İslâm’a ver dâim zafer Düşman üzre gâlib olsun her sefer Bâis-i nazmı dahi mesrûr kıl Nâzım ile kâtibi mağfûr kıl Hâdimân-ı ehl-i beyte dahil et Yevm-i mahşerde beni ey Rabb-i Beyt Tâ ki olsunlar bana ol dem şefî’ Ol cenâbân-ı ulu’l-kadri’r-refî’ Nâr-ı dûzahdan ‘inâyet kıl emân Cennetin ihsân buyur yâ Müsteân Fahr-i âlem hürmetiy’çün yâ Gafûr Ķasr-ı Zehrâ’dan beni sen itme dûr Mahrem-i esrâr u nâzır ber-cemâl Kıl bizi yâ ze’l-Celâli ve’l-Kemâl Ehl-i Beyt’e fâtiha olsun hemîn Rahmetullahi ‘aleyhim ecma’în