Her Dem Doğar Kalbine

Her dem doğar kalbine cemâl-i nûr-ı Habîb Teşrîfinle olur gönül mesrûr-ı Habîb Bir dem cüdâ düşe gönül dostundan Girye vü zâr ile olur mecbûr-ı Habîb Bir temâşâ ile olur bin ref’-i hicâb Bu ‘inâyetle dil olur meşkûr-ı Habîb Gerçi ‘ısyân u cürm haddini geçdi Gam değil bir nazarla oldu mağfûr-ı Habîb Ger sunarsa şerbet-i vaslından katre Gönlümüz tâ ebed oldu mahmûr-ı Habîb Her zamân dilde huzûr-ı Şâh olsa Ger Nerîmân ise de olur mûr-ı Habîb Sûzî’nin gönlüne her dem tulû’ itdikçe Dil hânesi olur o dem pür-nûr-ı Habîb