Her Kim Cihana Geldi

Her kim cihâna geldi peşîmân olur gider Kim derd ile gelir ise dermân alır gider Evvel ḳadem bu menzile çün basdı ağlayu Âhir dahi o zâr ile giryân olur gider Bir bir bu mahlûkâtı getiren o Bir ü Bâr Uş yine bir bir ol yüce Sübhân alır gider Hırs u hased niçün bizi bu mülke getiren ‘Uryân getirdi hem yine ‘uryân alır gider Yokdur kimesneden ecelin odu korkusu Gelir fakîri şâh ile yeksân alır gider Gör bir gedâ-yı kul dahi gider mi giymeden Eğnine şol libâsı ki sulṭân alır gider Kor bunda varlığı hâce bir gün sefer kılar Ne sîm ü zer ne lü’lü’ ü mercân alır gider Çü cân kavuşdu aslına mâl oldu târümâr Bir mürde cismi bir nice merdân alır gider Her kim bugün ne ekdiyse yarın biçesidir Kim ne ‘amel kazandıysa hemân alır gider Bunda vü anda eylik iden bulur eyliği Azgınlık eyleyen bile tuğyân alır gider Devletlidir şu kimse ki bu fânî dünyeden Ol bâkî milke hayr ile ihsân alır gider Cânına cevr idüp tenini semirden kişi Ol mâr u mûr u ‘akrebe biryân alır gider Kim ‘akla uysa rahmet-i Rahmân’a irişir Kim nefse uysa fitne-i Şeytân alır gider Kâfir cânını nâra salar tamu mâliki Mü’min cânını cennete rıdvân alır gider Bayrâmıdır ölüm günü gerçek ‘âşıkların K’anlar cânını ma’şûka kurbân alır gider Hakk sen ‘inâyet it bu Kemâl Ümmî ‘âsîye Kim Hazretine zelle ü tuğyân alır gider Îmân u dîn ü tevbe vü Kur`ân’ı yoldaş it Şol dem ki cân alıcı gelir cân alır gider