Her Zaman Gönlüm Evin

Her zaman gönlüm evin vîrân iden gavgâ-yı ‘aşk Dâr-ı zülfünden beni berdâr iden sevdâ-yı ‘aşk ‘Akl elinden taşa çaldım şîşe-i nâmusu çün Lâubâlî olmuşam dirler bana rüsvâ-yı ‘aşk Mâsivâdan sôfiyâ dem urma sakın zinhâr Bâl u perden geçemez her kim kılar pervâ-yı ‘aşk Sad-hezârân zâhid-i derdmendeye irşâd ider Gûşe-i meyhâneden sermest olan şeydâ-yı ‘aşk ‘Aşkdan dem urduğu’çün hoş nefesdir nây-ı ney ‘Aşk ile söz eyle kim hoşdur nevâ-yı nây-ı ‘aşk Nice gavvâs oldu bir deryâ-yı bî-sâhilde gark Gör ne şûr-engîz deryâdır bilin deryâ-yı ‘aşk Tıyb ü enfâsın cihânı tutdu Şemseddîn tamâm Bir araya gerçi micmer gibi dikdi pây-i ‘aşk