Hoşdur İrmek Ol Beden

Hoşdur irmek ol beden vaslına pirâhen kimi Geh el öpmek âstin tek geh ayağ dâmen kimi Aks salmaz peykerim gözgüye baksam za’ftan Alem-i sürette bir şeydâ bulunmaz ben kimi Bu çemen gül-ruhlarına derd-i dil kılmaz eser Yüz dilin var ise hâmüş ol gönül süsen kimi Ger dilersen edesin nezzâre-i didar-i yâr Kendözün görme arada dide-i rüşen kimi Dâmenin doldursa gerdun dürr ile dök ebr tek Dürr için telh etme kâmın bahr-i ter-dâmen kimi Sal nazardan lâ’l hem görsen sirişk-i âltek Lâ’lr taşa urma başını ma’den kimi Kâr-gâh-i sun’da bir suret et nakş-i zamir Bin hayalin tutmagıl ser-riştesin suzen kimi Göz yaıyle dâne dâne cem’-i esbab etme kim Yele verir dehr anı pâ-mâl edip hırmen kimi Bahrlar seyr eylesen mutlak ter olmaz dâmenin Ger hevâ-yi aşk ile memlü isen yelken kimi Kanda olsan kapı levhi tek gözet ismet yolun Açma göz divarlardan her eve revzen kimi Ey Fuzuli menzil-i maksuda yetmek istesen Hiç reh-ber yok durur etvâr-i müstehsan Fuzuli