Hoşum Kim Dembedem

Hoşum kim dem-be-dem giryan gözüm ol hâk-i pâdandır Ziyânı olmaz ol göz yaşının kim tûtiyâdandır Dem-a-dem merdüm-i çeşmim içer kan zülf ü hâlinden Belî ekser ma’âşı ehl-i deryânın karadandır Deme Ferhâd kanın dökmüş ancak aşk şem-şîri Benim gör kanlı yaşım kim bu hem ol mâ-cerâdandır Mu’anber sünbülünden almadan bû olmadım rüsvâ Bu rüsvâlık bana senden değil bâd-i sabâdandır Habâb-i eşk içinde mûy-i jûlidemle hoş-hâlim Başım bu hümâyun sâye ol âli bınâdandır Vefâ resmin unutmuşsun diye incinmezem zirâ Bu kim benden cefâ kem eylemezsen hem vefâdandır Kemâl-i hüsn-i meşreb âri olmaktır ta’arruzdan Riyâ ehline hem çok i’tirâz etmek riyadandır Fuzûlî dökme çok yaş ihtiyât et gitmesin nâ-geh Gözünden sürme kim gerd-i reh-i ehl-i safâdandır Fuzuli