Hüsnün Diyarından Eyledin Cüda

Hüsnün diyarından eyledin cüda Bize haram ettin illerimizi Kangı şükûfeye oldumsa şeydâ Koymadın sunmağa ellerimizi Meydân-ı hüsnünde oynatırsın at Ne diyardan geldin ey hûrî-sıfât Cihanın şahların hep eyiedin mât Kırdın kanat ile kollarımızı Kaşların mihrâbdır gözlerin hatîb Demlerin hayâttır leblerin tabîb Yanağında feryâd eyler andelîb Rakîbler dermesin güllerimizi Vechinde yazılmış Seb’ul-Mesânî “İnnâ fetahnâ” dan verir nişanı Âfitâb-ı hüsnün yandırır canı Zülfün sed eylemiş yollarımızı Hazret-i Sâmî’den giymişem tacı “Ve’d-Duhâ” yüzüdür “ve’l-Leyli” saçı Olmak isteyenler f ırka-i nâcî Ziyaret eylesin pirlerimizi Yeter ettin bu Salih’e itabı Bir zaman gösterdin yevmü’i-hisâbı Şimdi arz eylersin ümmül-kitâbı Büsbütün lâl ettin dillerimizi