İlahi Perdeyi Götür

İlâhî perdeyi götür gözümden Ki fark idem dünümü gündüzümden Bürüdü çevremi gaflet hicâbı Kafâmı seçebilmezem yüzümden Agisnâ yâ gıyâse’l-müstagîsîn Ki zillet çamuru aşdı dizimden İlâhî mübtelâ kaldım elim tut Ki bana hiç meded yok kendözümden Nice kim ‘acz u ‘ayb u yazığıma Bakaram külli bîzârem özümden Yanar içim firâḳ u hasret ile Akar gözüm yaşı âh u sûzumdan ‘Ömür geçdi telefde kanı hâsıl Bu kış u yay u yazımdan güzümden Yolunda sen ganînin ben fakîrin Nem oldu harc onumdan ü yüzümden Egerçi sen münezzeh pâdişahsın Ki fâriğsin benim çoğ u azımdan Velî benden banadır hayr eğer şer Ne ki kılsam eyümden yavuzumdan Çü doġru yol varımazam görürler Bu halk uymaz bana kaçar tozumdan Yâranlar eyüliğin çü görmüşüz biz Velî hiç görmedi bunlar bizimden Eğer ben didiğimi tutabilsem Dahılar haz alaydı her sözümden Hevâdan ayruğu yığabileydi Kemâl Ümmî geçebilse özünden Ḫudâvendâ bu yolda vü ol ilde Ayırma ben kulu kılavuzumdan