İncinmez

Gam-ı dünyâdan ey dil kâmil insan incinmez Ki zîrâ hâr u hasdan bahr-ı bî-pâyân incinmez Ne denlü mübtelâ-yı derd ü mihnet olsa ehl-i dil Görür te’sîri Hakk’dan kimseden bir ân incinmez Bu denlü vüs’at-i ahlâk ile mevsûf iken dâim Kulundan cürm ü ‘ısyân görse de incinmez Melâmetden gönül kaçmaz belâ-yı ‘aşkdan âh itmez Riyâ erbâbının ta’nın işidüp cân incinmez Atarlar seng-i cevri dâimâ ‘âşıklara Hakkı Dıraht-ı mîve-dâr andan olur handân incinmez