Işık İnsan

Işıktan bir insan Rûhum O’na kurban Nûrlandırdı bizi Tekmil hepimizi Menendi olmayan O eşsiz kahraman O’nunçün var oldu Nûruyla yoğruldu Yerler ve âsumân Varlık O’na hayran Duyuldu bir anda Tâ arşın altında Ulu mesaj Furkan Şimdi O’nun meydan Işık saçan Kitap Benzersiz bir hitap Her tarafı nûrdan O’nda top ve çevkân Nûrla yere indi Ah u efgân dindi Arz oldu âsumân Gönüllerde Sübhân Ondan evvel dünyâ İfritten bir gayyâ O denli perişan Fesat dolu mekân O’nunla dirildik Sonsuzluğa erdik Rûhlarda heyecan Sînelerde iman Nûrdan ikliminde Bal akan dilinde Dertlilere derman Ümitsize iman Sultanlar Sultanı Gönüllerin cânı Herkes Sana hayran Kıtmir Sana kurban.