İyice Bak

Ben ârifim diye çıkma meydana Bir tenhada irfanına iyice bak Âlem bu ya, senden kâmil bulunur Teraziyle dört yanına iyice bak Bâzı ahmak sözün bilmez tutulur Nohut gibi her yemeğe katılır Kâmil meclisinde cevher satılır Cilâ gelir îmanına, iyice bak Cahil meclisinde satma cevheri Ne bilsin değerini beyni serseri Bir münasip söz bul, kapat defteri Mukayyet ol, lisanına iyice bak Azıcık söylersen olursun rahat Boş durma, kalbinden getir salavat Ki sende var ise din ve diyanet İstikamet erkânına iyice bak Kimisi söylerken vurur kafana Ne kazancına fayda, ne de sefana Durma, savuş sarılmadan yakana Yüze güler düşmanına iyice bak Kimi gıybet söyler, kimisi yalan Demez ki imanım oluyor talan Hiç bulunmaz kendi ayıbını bilen Sen adam ol, noksanına iyice bak Kimi bir iftira çıkarır yoktan Ne halktan utanır, ne korkar Hak’tan Kimisi kendini düşürür tahttan Açık gezer şeytanına iyice bak Kimi zariflikle dinin bitirir Kimi bilgisiyle işin bitirir Kimi yıkar ocağını batırır Emmi dayı, gümanına iyice bak Kimsenin ayıbına sen olma nâzır Hepsinin Yaratan’ı her yerde hazır Belki meclisinde bulunur Hızır Kalp gözüyle dört yanına iyice bak Eğer ki bir zalim seni döverse Sükût eyle, sakalına söverse Baktın, ayağına bir taş değerse Sabreyl’Eyüp isyanına iyice bak Etme bir kimseye sakın intizar Hakkını toprak eder ol Perverdigâr Eğer bir kimseyle edersen Pazar Arşınına mîzanına iyice bak Edepli ol edebini takın ha Cahil meclisine olma yakın ha Bu zamanın kadınından sakın ha Kan akıtır yalanına iyice bak Kurtarayım dersen eğer serini Beş vakit namaza sarf et varını Kardeşine bile deme sırrını Kasdeder ha, öz canına iyice bak İpeğini kara kıla katarlar Cevherini az pahaya satarlar Sonra seni bohça gibi atarlar Ey Ruhsati, destanına iyice bak Aşık Ruhsati