Karu Barı Alemin

Kar u bârı ‘âlemin her nicesi olsa geçer Yok durur hergiz sebâtı nice tutarsan geçer Bir karâr üzre değildir devr ider dâim felek Dil virüp aldanma kim çok nev’ oyunlar geçer ‘Âkil olan kişiye evzâ’-ı ‘âlem levhdir El virende hud’a yime nâgihân kânın içer Mezra’adır dâr-ı dünyâ durma ihsân ekegör Her ne ekse bunda kişi âhiri anı içer Gırre olma ey Hayâlî el virende rûzigâr Kim yüceldiğince er ol denlü yüksekden uçar