Kopar Bir Gün

Kopar bir gün mukarrer bil kıyâmet Kıyâmetden belirdi çok ‘alâmet Olupdur nefsî nefsî cümle ‘âlem Cihânda kalmadı gitdi sadâkat Gice gündüz murâdı celb-i mâldır Değil maksûdu halkın dîn ü diyânet Eğer hak söylesen kılsan nasihat Kabûl itmez ider belki ‘adâvet Geçinir her birisi ehl-i ‘irfân Dürûğ u kizbini ‘add ider zarâfet Sorarsan geçinirler şeyh u dervîş Satar ‘âriflere keşf-i kerâmet Mürâîler bu halkın çoğu şimdi Öğer kendin satar halka velâyet Giyüp cübbe vü destâr ba’zı hayvân Meşâyihden geçinir yok riyâzat İder dünyâ içün dînini zâyî’ Gice gündüz olur kârı dalâlet Kamunun matlubun bildim muhakkak Riyâsetdir riyâsetdir riyâset Raûfî sa’y ile menzîl alınmaz Meğer Hakk’dan ire sana hidâyet Kula kulluk yaraşır durma sa’y it ‘İbadet kıl ‘ibadet kıl ‘ibadet Murâdım hâsıl olmaz dime çalış İrer bir gün sana Hakk’dan ‘inâyet