Kuhken Künd Eylemiş

Kûh-ken künd eylemiş bin tîşeni bir dağ ilen Ben koparıp salmışım bin dağı bir tırnağ ilen Gam yolunda ben kalıp gittiyse Mecnun yok aceb Sayruya düşvârdır hemrehlik etmek sağ ilen Gerd-i râhın vermese göz yaşına teskîn n’ola Tutmak olmaz böyle seyl-âbın yolun toprağ ilen Gam uğurlar aşk bâzârında nakd-i ömrümü Kılmak olmaz sûd sevdâda yaman ortağ ilen Ravzâ-i kûyunda tapmıştır Fuzûlî bir makâm Kim ana cennet kuşu yetmez bin ıl uçmağ ilen Fuzuli