Men Olundu Gerçi

Men’ olundu gerçi âyîn ile erkânım benim Ma’nevîdir zikr u fikrim şimdi devrânım benim Cebr u ahfâ hep müsâvî ind-i Hakk’da şübbe yok ‘Âlem-i sırr u hakîkat oldu yezdânım benim Mebde’-i sırr-ı me’âdı halka bildirmek idi Maksadım seyr u sülûkdan halka burhânım benim Vâr edüp kendi sıfatı üzre Hâlık âdemi İtdi mir’ât zâtına insânı Rahmân’ım benim Sözlerim ‘ilm-i ledündür fehm ider ehl-i kemâl Söyleyen ancak dilimden Misrî sultânım benim Hakk’dan ilhâm olduğun anlar kırâat eyleyen Tâlib-i irşâda kâfî oldu dîvânım benim Feyz-i Abhmed sırr-ı Hayder erdi Mısrî’den Şemsî Bâ’is-i feyz u fütûhum nûr-ı irfânım benim