Mey Peyapey Sunma

Mey pey-â pey sunma sâki kılma lâ-ya’kil beni Etme bir dem devlet-i didârdan gafil beni Zehr-i kahrın içmeden var ise kastın katlim et Ab-i Hayvân içsem öldürmek olur müşkil beni Ar katlimden sana ben teşne âbi tiğine Öldürür hasret ger öldürmezsen ey kâtil beni Ben sana hayrân ü benden gayrı senden bî-haber Şükr ana kim aşkına kılmış hemin kâbil beni Ey hoş ol ser-mestlik vakti ki ref olup hicâb Zevk-i mey bî-ihtiyâr eyler sana mâ’il beni Zevk noksânı bir âfettir bana ey pîr deyr Koyma nâkış bir nice câm ile kıl kâmil beni Kurtulan gamdan derim kûyunda ammâ bilmezem Kurtarır mı bahr-i gam mevcinden ol sâhil beni Ey fuzûlî devlet-i bâkî fenâdandır bana Kim fenâdır eyleyen maksûduma vâsıl beni Fuzuli